16 listopada o czwartej nad ranem było ciemno, zimno i boleśnie. Tak, jak tylko może boleć paskudny, jesienny czas z gęstą mgłą nad Katowicami.

Dziennikarska czujność kazała trwać, czekać na informację, na najnowszą wiadomość. Ta wiadomość przyszła, ale była najgorsza z możliwych: zmarł Kamil Durczok. Miał 53 lata.

Pora na… podróż w czasie. Katowice – jego miasto, dom, jego śląska przestrzeń, którą kochał bardzo mocno nawet, gdy upomniały się o niego największe stacje telewizyjne w Warszawie. Tu – u zbiegu ulic Sokolskiej i Chopina, mówił całej Polsce o fantastycznych dziennikarzach: Brygidzie Frosztędze i Darku Kmieciku, którzy zginęli w wyniku wybuchu gazu w katowickiej kamienicy. Stał na ulicy i… jakby nie wierzył w to, co widział. Dziennikarska czujność kazała trwać, mówić, dobierać słowa jak najlepiej. Niezależnie od strasznych emocji i bólu. Zimna w ten cholerny październikowy dzień.

Jego perfekcyjność

Potem był pogrzeb i łzy. I pamiętne słowa w Katedrze Chrystusa Króla: „Co ja mam Ci, chopie, powiedzieć… Najczęściej z nas wszystkich z redakcji musiałeś oswajać nas ze śmiercią. Oswoiłeś nas ze śmiercią, że kroczy obok nas przez całe życie, a tylko czasami wyciąga swoją rękę i sięga po kogoś przedwcześnie” – mówił wtedy o zmarłym dziennikarzu Faktów TVN.

Fatalne połączenie

Kochał Szczyrk, rozmowy, ludzi, z którymi można podyskutować, czasem się posprzeczać, a czasem pożartować. Inteligentnie. Błyskotliwie. Jak w tekstach newsowych materiałów: szybko, celnie, dobitnie. To życiowe tempo, zawrotna medialna prędkość, kolejne zakręty i ślepe uliczki okazały się wyjątkowo niebezpiecznym połączeniem.

zobacz także

Podano przyczynę śmierci Kamila Durczoka. Przyjaciele, rodzina, żegnają dziennikarza. Wideo

Kamil Durczok nie żyje! Wideo z rozmowy rzeki

Podnieść się po upadku

Ile odwagi musi mieć w sobie ktoś, kto otwarcie mówi nie o swoich wielkich sukcesach, ale o największych porażkach? Tak prosto, celnie, czasem nawet przewrotnie. Na pewno bardzo wiele. Tak wiele jak wiele błędów zdarzyło mu się popełnić. W wywiadzie udzielonym Markowi Czyżowi te wszystkie rzeczy są podane na tacy. Oto to, co mi nie wyszło, zobaczcie, posłuchajcie…

Tak zapamiętajmy dziennikarską legendę. Tę, która zawsze będzie trwać.

fot. PAP Foto/archiwum

„Powiedz mi, jak się spada…”. Był piekielnie dobrym dziennikarzem i tego nic nie zmieni