Bytomscy archeolodzy odkryli kolejny tajemniczy szkielet pod kościołem św. Wojciecha, gdzie trwają prace renowacyjne.

Tym razem archeolodzy najprawdopodobniej natrafili na szkielet kobiety z widoczną na czaszce pozostałością metalowego wianka, siateczki ozdobnej lub „Korony Śmierci” (niem. Totenkrone). Ozdoba może świadczyć o tym, że osoba ta pochodziła z zamożnej rodziny mieszczańskiej. Grób został odkryty w tym samym rejonie, w którym niedawno archeolodzy z Muzeum Górnośląskiego odnaleźli dobrze zachowane cztery szkielety, w tym trzy dziecięce.

Wszystkie szkielety zostaną poddane dokładnym badaniom, aby nie tylko ustalić czas ich pochodzenia, ale również wskazać kim były pochowane w tym miejscu osoby.

Za nami kolejne niezwykłe odkrycie archeologiczne. Szkielet najprawdopodobniej dorosłej kobiety z widoczną na czaszce pozostałością metalowego wianka, siateczki ozdobnej lub „Korony Śmierci” mogą sugerować, że pochowano tam osobę z tzw. klasy średniej lub patrycjatu, do której należy zaliczyć zamożnych mieszczan, kupców lub rzemieślników – mówi Jarosław Święcicki, archeolog zespołu badawczego z Oddziału Górnośląskiego Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich oraz Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, który obecnie pełni nadzór archeologiczny nad prowadzonymi w kościele pracami. – Dzięki współpracy, jaką nawiązało Muzeum Górnośląskie z Politechniką Śląską w Gliwicach, antropologami z Wydziału Nauk Biologicznych i Weterynaryjnych Uniwersytetu w Toruniu oraz Instytutem Historii Uniwersytetu Śląskiego szkielet zostanie poddany szczegółowym badaniom, które powinny dać nam odpowiedź, z jakiego okresu pochodzą odkryte kości, jak również kim była pochowana osoba.

Odkryte pozostałości metalowego wianka, siateczki lub „Korony Śmierci” zostaną poddane szczegółowym badaniom. Warto wspomnieć, że „Korona Śmierci” to czepiec wykonany z brązowych i srebrnych drucików zdobionych szklanymi paciorkami. Tego typu czepiec wkładano do grobów osób, które były zaręczone, ale nie dożyły dnia swojego ślubu.

Renowacja kościoła pw. św. Wojciecha przynosi z każdym miesiącem kolejne odkrycia architektoniczne i archeologiczne. Podczas robót budowlanych odsłonięte zostały już mury świątyni prawdopodobnie z XIV wieku i ślady przebudowy datowanej od XV wieku do współczesności, w tym zamurowane kamienne elementy portalu po obydwu stronach kruchty północnej, zaś na ścianie zewnętrznej starej zakrystii odsłonięto zamurowane wejście, które prawdopodobnie służyło w XIX wieku jako remiza strażacka.

REKLAMA

Kościół pw. św. Wojciecha pochodzi prawdopodobnie z połowy XV wieku. Powstał w miejscu poprzedniego, drewnianego kościoła, który zbudowano wraz z klasztorem w latach 1257-1258 dla sprowadzonych przez księcia opolskiego Władysława w 1258 roku franciszkanów – mówi Tomasz Sanecki, bytomski historyk.

Kolejne prace budowlane ujawniły ostrołukowy otwór przejścia/furty, która mogła służyć jeszcze na początku XVII wieku, albo do czasów przebudowy w XVIII wieku, a więc w czasie, gdy funkcjonował tutaj jeszcze klasztor.

zobacz także

Nowe termomodernizacje budynków w Piekarach Śląskich

Podpalił drzwi i ruszył na policjantów

Z kolei w czerwcu 2025 roku podczas prac przy elewacji od strony ul. Józefczaka po skuciu tynków odkryty został kamienny obrys pierwotnych okien, struktura ścian oraz pierwotny układ przypór, jak również mury obwodowe z kamienia łamanego. W lipcu zaś odkryte zostały również cztery szkielety dziecięce, a wokół nich ozdoby z miedzi, brązu, ceramikę datowaną na XIII lub XIV wiek oraz konstrukcję wykonaną z precyzyjnie obrobionych bloków kamiennych.

Źródło: UM Bytom
Fot. Tomasz Sanecki/UM Bytom