Budowa terminalu FSRU w Zatoce Gdańskiej osiągnęła kolejny ważny etap. Zakończono drążenie mikrotunelu, którym w przyszłości poprowadzony zostanie gazociąg łączący część morską inwestycji z krajowym systemem przesyłowym. Tunel ma około 1,1 km długości i został wykonany niemal miesiąc przed harmonogramem. To nie jest najbardziej widowiskowy element całego terminalu, ale bez niego gaz z jednostki FSRU nie trafi do polskiej sieci.
Ponad kilometr pod plażą bez otwartego wykopu
Mikrotunel powstał w rejonie Gdańska i ma około 1100 metrów długości. Konstrukcja została wykonana z 376 prefabrykowanych rur żelbetowych, a jej średnica wynosi około 2,5 metra. Prace prowadzone były metodą bezwykopową z wykorzystaniem maszyny TBM, dzięki czemu można było przeprowadzić trasę pod pasem nadmorskim bez wykonywania klasycznego, rozległego wykopu.
Tunel będzie pełnił funkcję technicznego korytarza dla gazociągu podmorskiego oraz infrastruktury towarzyszącej. To właśnie przez niego gaz dostarczany do terminalu drogą morską zostanie skierowany w stronę krajowej sieci przesyłowej. Ministerstwo Energii podkreśla, że zakończenie drążenia nastąpiło niemal miesiąc wcześniej niż zakładał harmonogram.
FSRU ma ruszyć na początku 2028 roku
Terminal FSRU w Zatoce Gdańskiej ma być kolejnym dużym punktem wejścia gazu do Polski, obok terminalu LNG w Świnoujściu i Baltic Pipe. Jednostka pływająca będzie odbierała skroplony gaz ziemny dostarczany metanowcami, magazynowała LNG i prowadziła jego regazyfikację.
Zgodnie z obecnym harmonogramem jednostka FSRU ma zacumować w rejonie Gdańska pod koniec 2027 roku, natomiast rozpoczęcie regazyfikacji planowane jest na początek 2028 roku. Oznacza to, że inwestycja wchodzi obecnie w etap, w którym kolejne elementy infrastruktury zaczynają łączyć się w jeden system.
Sam mikrotunel nie zwiększa jeszcze zdolności importowych Polski, ale jego zakończenie zmniejsza ryzyko opóźnienia jednego z kluczowych fragmentów całego projektu.
Po co Polsce drugi duży terminal LNG?
Znaczenie FSRU wykracza poza samą możliwość odbioru kolejnych ładunków LNG. Polska od kilku lat konsekwentnie zmienia strukturę dostaw gazu, ograniczając zależność od jednego kierunku i zwiększając dostęp do rynku globalnego.
Terminal w Świnoujściu zapewnia dostęp do LNG, Baltic Pipe łączy Polskę z norweskim szelfem, a FSRU ma zwiększyć elastyczność całego systemu. W razie problemów na jednej trasie część dostaw będzie można przekierować inną drogą. Z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego właśnie różnorodność kierunków ma największą wartość.
Nowy terminal może mieć również znaczenie regionalne. Polska sieć gazowa jest połączona z systemami państw sąsiednich, dlatego dodatkowe zdolności importowe mogą być wykorzystywane nie tylko na potrzeby krajowe.
Najtrudniejsze elementy są niewidoczne
W przypadku wielkich projektów energetycznych najwięcej uwagi przyciągają zwykle największe obiekty: terminale, statki, zbiorniki czy tłocznie. Tymczasem o powodzeniu inwestycji często decydują znacznie mniej efektowne elementy, takie jak mikrotunele, połączenia rurowe czy infrastruktura wyjściowa.
W tym przypadku 1,1 km tunelu pod pasem nadmorskim jest jednym z takich elementów. Bez niego gaz z terminalu nie będzie mógł zostać wprowadzony do krajowego systemu. Zakończenie prac przed terminem oznacza więc nie tylko techniczny sukces wykonawczy, ale także ważny sygnał dla harmonogramu całego FSRU.
Jeżeli kolejne etapy będą realizowane zgodnie z planem, na początku 2028 roku Polska zyska kolejny duży punkt dostaw gazu z rynku światowego. W czasach, gdy bezpieczeństwo energetyczne coraz częściej zależy od możliwości szybkiego zastępowania jednego kierunku innym, każdy taki punkt wejścia zwiększa odporność całego systemu.
Źródła: Ministerstwo Energii, GAZ SYSTEM, materiały projektu FSRU
