Polacy coraz później mogą symbolicznie uznać, że przestają pracować na podatki i inne obowiązkowe daniny, a zaczynają pracować na siebie. Według wyliczeń Centrum im. Adama Smitha Dzień Wolności Podatkowej w 2026 roku przypadł dopiero 9 lipca. Jeszcze cztery lata wcześniej był to 13 czerwca.

Z czerwca do lipca

Dane pokazują wyraźną zmianę w ciągu ostatnich kilku lat. W 2022 roku Dzień Wolności Podatkowej przypadł 13 czerwca, w 2023 roku 21 czerwca, a w 2024 roku 28 czerwca. W 2025 roku przesunął się już na 4 lipca. W tym roku przypadł 9 lipca.

Centrum im. Adama Smitha wylicza ten dzień na podstawie relacji wydatków sektora publicznego do PKB. W 2026 roku oznaczało to, że na pokrycie wszystkich podatków i składek symbolicznie pracowaliśmy przez ponad połowę roku.

Jeszcze mocniej widać to w sektorze prywatnym

Jeszcze bardziej niepokojący obraz pokazuje alternatywna metodologia Instytutu Misesa, która koncentruje się na Dniu Wolności Sektora Prywatnego. W tym ujęciu chodzi o moment, w którym sektor prywatny symbolicznie przestaje finansować wydatki publiczne.

Według przytoczonych wyliczeń w 2022 roku przypadł on 26 czerwca. Rok później było to już 19 lipca, w 2024 roku 3 sierpnia, a w 2025 roku 9 sierpnia. W 2026 roku granica została przesunięta aż na 18 sierpnia.

To pokazuje, jak szybko zwiększa się znaczenie wydatków publicznych w relacji do aktywności sektora prywatnego. Dla przedsiębiorców i pracowników oznacza to rosnącą część dochodów przeznaczaną bezpośrednio lub pośrednio na finansowanie państwa.

Coraz większy ciężar dla gospodarki

Samo przesunięcie Dnia Wolności Podatkowej nie oznacza automatycznie, że każdy Polak płaci dokładnie określony procent swoich dochodów w podatkach. Jest to wskaźnik oparty na określonej metodologii i relacji wydatków publicznych do PKB.

Pokazuje jednak kierunek zmian. W 2025 roku Centrum im. Adama Smitha wskazywało, że udział wydatków publicznych wynosił około 50,3 proc. PKB, co przekładało się na 184 dni symbolicznej pracy na wszystkie obowiązkowe daniny.

Państwo rośnie, a rachunek płaci sektor prywatny

Przesuwanie się obu wskaźników na coraz późniejsze miesiące oznacza przede wszystkim wzrost znaczenia sektora publicznego w gospodarce. Dla przedsiębiorców może to oznaczać większe obciążenia, mniejszą przestrzeń do inwestowania i trudniejsze warunki prowadzenia działalności.

Problem staje się szczególnie istotny w sytuacji, gdy państwo jednocześnie zwiększa wydatki na świadczenia, administrację, inwestycje i bezpieczeństwo. W długiej perspektywie pojawia się pytanie, gdzie znajduje się granica obciążeń, przy których sektor prywatny nadal jest w stanie dynamicznie inwestować i tworzyć nowe miejsca pracy.

W 2026 roku odpowiedź według obu wskaźników jest dla podatników coraz mniej korzystna. Dzień Wolności Podatkowej przypadł 9 lipca, a Dzień Wolności Sektora Prywatnego według przytoczonej metodologii dopiero 18 sierpnia.

Polacy coraz dłużej pracują dla i na państwo. Dzień wolności podatkowej przesuwa się na sierpień